Życzenia Imieninowe

Każdego roku o tej samej porze Każdy Ci życzy co tylko może. Ja korzystając z tej sposobności, Życzę Ci szczęścia, dużo radości, To, czego pragniesz, by się spełniło, A to, co kochasz, by Twoim było!
Fajne | nie fajne

Z okazji ... Godów! najserdeczniejsze gratulacje oraz życzenia spokoju, pomyślności i zdrowia na dalsze lata wspólnego życia. składają... Przesyłając gratulacje!

Antoni - Z rodu rzymskich plebejuszy pochodzi to imię, a oznacza człowieka wywodzącego się z rodu Antoniuszów. Każdy Antoni jest doskonałym znawcą duszy i charakterów ludzkich. Zdolny jest posunąć do przodu rozwój nauki ścisłej. Bywa też wszechstronnie wykształcony, a dzięki temu, że ma zmysł krytyczny odnosi poważne sukcesy. Sprzyja temu jego słały charakter, pewność siebie, lojalność wobec postanowień. Przy swej upartości i bezkompromisowości nie powinien spełniać funkcji kierowniczych. W domu jest mało zauważalny, w rodzinie spokojny, mąż przeciętny, ojciec mierny. Dba jednak o warunki dla swojej rodziny. Nie lubi rozgłosu, woli zacisze pracowni.

małemu promyczkowi słońca, dzięki któremu powstały te wiersze tak trudno jest zrozumieć, że dziewczyna to odłamek szkła, tak krucha jak błyszcząca. aż popłynie po policzku łza... i moja krew gorąca znowu kapie z dłoni pokaleczonych kawałkami ostrego, tęczowego szkła ................................... pewnej nocy straciłem wszystko, co było mi drogie bardzo długo nie żyłem świata nie widząc za progiem ciemności, rozświetlonej pełnią księżyca - ta twarz, tak szydercza spogląda z góry jak morderca sprawdzając dokonane dzieło tak długo bałem się słów wierszy by nie rzuciły się jak sępy na moje ciało, bo pierwszy zostawiłby już tylko strzępy zawsze, gdy wracam pustymi ulicami do pustego domu czy to mróz wyciska z oczu łzy? czy to mróz sprawia, że zamiast serca niosę lodowato zimny kawałek metalu? nigdy nie przypuszczałem, że serce może aż tak się zmienić i że sprawia to tak wiele bólu przy każdym kroku tak pięknie pachną białe kwiaty ich zapach przenika przez lodowe pole, które coraz grubszą warstwą oddziela mnie od rzeczywistości, które powoli mnie zabija jeśli tak pachnie śmierć, to z pewnością przynosi ona ukojenie nie pamiętam już nawet dotyku dłoni były ciepłe, czy było to tylko złudzenie? jeśli spotkam znowu swój promyk słońca czy po stopieniu lodu jeszcze coś zostanie? 25,26 kwietnia 1994